28 Ocak, 2010


Sen o boş bankın fotoğrafını çekerken yanıldın... Nereden bakacağını düşünürken kaçırdın gelenleri, gidenleri, ışığı, güneşi, karanlığı, fotoğrafı çekilesi milyonlarca kareyi. Müziğini unuttun herşeyin, unuturken susturdun, durdurdun, üzdün hepimizi, en çok da beni. biz seninle konuştuk, biz seninle ağladık, biz seninle koştuk, biz seninle durduk. sen duramazken, hepimiz ağladık. kırdığında taşları, kendini, duvarlara vurduğunda ellerini, bağırdığında, bağıramadığında sardık kollarını. kurtulma sözü verdin. tutmadın, kurtulamadın. yalanlarına ise hep güldün, ağlanacak yere... yalan söylemeni değil, yalanlarının sebebini iyileştirecektik. duyamadın, oralardan duyamazsın, artık hiç duyamazsın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder